Uzdrawiając siebie uzdrawiasz Ziemię
Home » Techniki pracy » Regresing LBL » Trening autogenny
Trening autogenny

 

Certyfikcję do prowadzenia Treningu autogennego wg. Prof. Schultza otrzymałam w lutym 1993 roku w Szkole Naturalnej Medycyny „Paracelsus” w Bremen, Niemcy.

Trening autogenny Schultza (Wikipedia) (gr. auto - sam i genesis - powstanie) to popularna nazwa techniki relaksacji neuromięśniowej, polegającej na wywołaniu poprzez autosugestię doznań podobnych do stanu hipnozy oraz wewnętrznej medytacji. System ćwiczeń opracował i opublikował w 1932 Johannes Schultz, korzystając z metod stosowanych w jodze] oraz medytacji zen bez ich mistyczno-religijnego aspektu. Uczeń Schultza i kontynuator jego badań nad terapią autogenną, Dr. Wolfgang Luthe, rozpowszechnił metodę w USA oraz Kanadzie. Terapeutyczne oddziaływanie TA badał także twórca Katedry Psychoterapii Collegium Medicum UJ, Jerzy Aleksandrowicz. W autogenii człowiek znajduje się pod wpływem własnego oddziaływania.

Zastosowanie
Trening autogenny ma zastosowanie w leczeniu wspomagającym przy nerwicach i zaburzeniach psychosomatycznych, dolegliwościach hormonalnych, w zaburzeniach neurologicznych, foniatrycznych, położnictwie, stomatologii i przy drobnych zabiegach chirurgicznych. Elementy TA są wykorzystywane w pracy z dziećmi nadpobudliwymi psychoruchowo w przedszkolach.

Elementy treningu autogennego
Trening autogenny składa się z sześciu (sugerowanych) elementów,
które następują po sobie:
  1. uczucie ciężaru,
  2. uczucie ciepła,
  3. regulacja pracy serca,
  4. regulacja swobodnego oddychania,
  5. uczucie ciepła w splocie słonecznym (brzuchu),
  6. uczucie chłodu na czole.

Początkowo ćwiczenia nie powinny być długie (3-5 minut - tylko uczucie ciężaru, później do 10 minut - uczucie ciężaru i ciepła, finalnie 15-20 - wszystkie elementy). Relaksacja autosugestywna obejmuje grupy reakcji: umiejętność przyjęcia odpowiedniej postawy - stan bierności, koncentracji na organizmie i sterowania organizmem.